2024/02/07 by Matylda Pachowicz, Pachowicz, Matylda
paper · doi:10.34862/fo.2023.2.5
Obecnie dokonuje się wiele zmian w postrzeganiu autyzmu – można dostrzec dwie perspektywy jego ujmowania. Pierwsza jest oparta na dyskursie medycznym, w którym spektrum autyzmu definiowane jest jako całościowe zaburzenie rozwoju, niepełnosprawność. Druga perspektywa, wynikająca ze zmian diagnostycznych,ujmuje autyzm jako odmienny, unikalny model rozwojowy (który występuje wśród ludzi wszystkich kultur i narodowości, o każdym możliwym poziomie intelektualnym czy genotypie). Definiując spektrum autyzmu jako spektrum odmienności rozwojowej (a nie jako zaburzenie czy chorobę), możemy dostrzec ogromne zróżnicowanie i indywidualizm tej grupy osób (Ławicka, 2019, s. 11–14). Jednak, ze względu na zaburzenia integracji sensorycznej, trudności w koncentracji uwagi oraz współwystępujące problemy natury emocjonalnej i psychicznej, wiele osób z autyzmem doświadcza problemów w nauce, na różnych etapach edukacyjnych. Osobą, która może zmniejszyć ryzyko doznawania przez nich niepowodzeń oraz sytuacji traumatyzujących jest Asystent ucznia/studenta. Przykładem wdrożenia takiego rozwiązania na poziomie szkolnictwa wyższego jest projekt „Asystent studenta z ASD”.