2018/02/15 by Ανδρέας Παπανικολάου, Παπανικολάου, Ανδρέας, Παναγιώτης Σίμος +1
Psychology · #Creativity in Education and Neuroscience
paper · doi:10.26248/eleutherna.v1i0.174
Το παρόν άρθρο επιχειρεί μια σύντομη αποσαφήνιση όρων που σχετίζονται με τη λειτουργία της μνήμης στον άνθρωπο. Διαπιστώνεται ότι διαταραχές του λόγου (αφασία), σύνθετης οπτικής (αγνωσία) και κινητικής λειτουργίας (απραξία) αποτελούν ουσιαστικά διαταραχές μνήμης, καθώς επηρεάζουν την ικανότητα του ατόμου να φέρει στη συνείδησή του και να χρησιμοποιήσει μαθημένες γνώσεις σχετικά με γλωσσικές συμβάσεις, οικεία οπτικά ερεθίσματα, και σύνθετες κινητικές αλληλουχίες. Στο κύριο μέρος του άρθρου προσδιορίζονται τα χαρακτηριστικά των επιμέρους λειτουργιών της μνήμης ανάλογα με το περιεχόμενο (άδηλη και έκδηλη μνήμη, με την τελευταία να περιλαμβάνει μνήμες επεισοδίων, συμβόλων, εννοιών, και πληροφοριών), το χρονικό πλαίσιο στο οποίο σκιαγραφείται η λειτουργία της μνήμης (βραχυπρόθεσμη, μακροπρόθεσμη ), και τυχόν επιπρόσθετες διεργασίες που λαβαίνουν χώρα ( μνήμη εργασίας). Τέλος, αναφέρονται εν τάχει νευρολογικές και ψυχογενείς καταστάσεις που χαρακτηρίζονται από μόνιμη ή παροδική απώλεια μιας ή περισσότερων από τις επιμέρους λειτουργίες της μνήμης.