2025/07/24 by Nima Shahidi, Shahidi, Nima
Computer Science · Psychology · Social Sciences · #Educational Leadership and Administration #Educational Management and Quality #Health and Well-being Studies #organizational citizenship behavior. #organizational health #structural empowerment
paper · doi:10.71897/jet.2025.1212902
openalex publication_date 2025/07/24 · openalex created_date 2025/12/31 · openalex updated_date 2026/07/01
مقدمه و هدف : توانمندسازی منابع انسانی به عنوان عامل کلیدی توسعه و پیشرفت سازمانهای آموزشی در مقابله با تغییرات جهانی شناخته میشود. توانمندسازی معلمان، به دلیل اهمیت کلیدی آنها در فرآیند تعلیم و تربیت، میتواند تأثیر قابل توجهی بر بهبود فعالیتهای نظام آموزشی داشته باشد و در نهایت به ایجاد نظام آموزشی مؤثر، پایدار و باکیفیت منجر شود. هدف از این مقاله، بررسی نقش میانجی سلامت سازمانی در رابطه بین توانمندسازی ساختاری و رفتار شهروندی سازمانی معلمان مقطع متوسطه اول نورآباد ممسنی بوده است. روش شناسی پژوهش : این پژوهش کاربردی، توصیفی – پیمایشی و مقطعی بود. جامعه آماری، کلیه معلمان مقطع اول متوسطه نورآباد ممسنی که تعداد آنها 340 نفر بود و با توجه به جدول مورگان، 181 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. روش نمونهگیری، تصادفی- طبقه ای بود . برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه های سلامت سازمانی هوی و تارتر (Hoy & Tarter,1997) ، توانمندسازی ساختاری لاسچینجر و همکاران (Laschinger,2001) و رفتارشهروندی سازمانی پودساکف(Podsakoff,2000)، با روایی و پایایی تایید شده استفاده شد. در تجزیه و تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر و نرم افزارهای SPSS و Amoss استفاده شد. یافته ها: نتایج آزمون همبستگی پیرسون نشان داد که در سطح معناداری کوچکتر از 01/0، توانمندسازی ساختاری با رفتار شهروندی سازمانی و سلامت سازمانی معلمان مقطع متوسطه اول نورآباد ممسنی رابطه معناداری دارد. همچنین؛ سلامت سازمانی با رفتار شهروندی سازمانی معلمان مقطع متوسطه اول نورآباد ممسنی رابطه معناداری دارد. درنهایت؛ نتایج تحلیل مسیر نشان داد که سلامت سازمانی بر رابطه بین توانمندسازی ساختاری و رفتار شهروندی سازمانی معلمان مقطع متوسطه اول نورآباد ممسنی، نقش میانجی دارد. بحث و نتیجه گیری: به نظر مي رسد مدیریت آموزش و پرورش با اجرای توانمندسازی ساختاری، می تواند رفتارهای شهروندی سازمانی را در سازمان خود افزایش دهند و از این طریق به یک محیط کاری مولدتر دست یابند. همچنین توانمندسازی ساختاری به طور غیرمستقیم از طریق افزایش سلامت سازمانی منجر به افزایش رفتار شهروندی سازمانی نیز می شود.