2021/12/19 by Kojkoł, Jerzy
paper · doi:10.34813/10.34813/34coll2021
W artykule formułuję tezę, że cechą istotową polskiej myśl filozoficzno-społecznej jest edukacyjny kryty-cyzm, praktycyzm, aktywizm i elitarystyczny egalitaryzm, jej religijność oraz odwoływanie się do różno-rodnych nurtów filozofii europejskiej, a także łączność z ideą słowiańskości. Filozofia ta w centrum uwagi ma człowieka i jego doskonalenie. Dostrzegam ważność, a wręcz konieczność, rozwijania filozofii pol-skiej w kontekście myśli europejskiej. Sądzę, że może ona stanowić humanistyczną podstawę dla edu-kowania Polaków. Dokumentuję swoje poglądy wybranymi koncepcjami polskiej filozofii XIX i XX wieku.