2025/06/02 by Agnieszka Janiszewska, Janiszewska, Agnieszka
paper · doi:10.34862/tce.2025.1.3
W niniejszym artykule podejmuję autoetnograficzną refleksję nad własną „podwójną” tożsamością jako osoby piszącej zarówno teksty literackie, jak i naukowe. Dokonuję opisu obu rodzajów procesów twórczych i zastanawiam się jakie znaczenie ich uwarunkowania oraz właściwości mogą mieć dla poczucia własnej tożsamości jako pisarki vs. badaczki / akademiczki. Staram się odpowiedzieć na pytanie, kim jestem, pisząc powieści i opowiadania, a kim pisząc artykuły naukowe? Analizując wytworzoną przeze mnie narrację posiłkuję się koncepcjami z obszaru pedagogiki i psychologii twórczości, dotyczącymi m.in. stymulatorów i inhibitorów twórczości, a także stanu flow w teorii Mihály’a Csíkszentmihályi’a. W odwołaniu do podejścia kontemplacyjnego do badań społecznych przedstawiam autoraport z procesu wytwarzania narracji autoetnograficznej. W ramach wniosków identyfikuję dwa rodzaje własnej tożsamości jako osoby piszącej – Uczennicy i Twórczyni. Opisuję cechy obu wskazanych konstruktów i zastanawiam się, ile wolności i swobody dopuszczalne jest w ramach struktury akademickiej w pisarstwie naukowym oraz w jaki sposób uwarunkowania pracy akademickiej wpływać mogą na kształtowanie się tożsamości Uczennicy w kontekście własnego dobrostanu.