2022/12/30 by Barbara Skałbania, Skałbania, Barbara Halina, Marek Kawa +1
paper · doi:10.34862/sp.2022.2
Artykuł ma charakter teoretyczny i dotyka diagnozy jako ważnego elementu szeroko ujmowanych działań pedagogicznych. Diagnozowanie w rozumieniu ciągłego procesu jest obszarem stale poznawanym w zakresie metodycznym i metodologicznym, a poszukiwanie nowych rozwiązań wiąże się z wychodzeniem poza to co znane i rutynowe w kierunku aplikowania nowych teorii. Celem artykułu jest pokazanie innego podejścia do diagnozy pedagogicznej poprzez aplikację do niej teorii konstruktywizmu z obszaru poradoznawstwa. Zaprezentowane teorie mają być inspiracją do zmiany w rozumieniu i uprawianiu diagnozy pedagogicznej, która zawsze stanowi początek procesu wsparcia i pomocy. W tym artykule stawiamy następujące pytania: W jakim zakresie możliwe jest wykorzystanie teorii konstruktywizmu społecznego w relacji z rodzicami/opiekunami dziecka w ramach procesu diagnozowania pedagogicznego? Jak zmienia się model diagnozowania z włączeniem do niego elementów orientacji konstruktywizmu?