2022/11/15 by Konrad Rejman, Rejman, Konrad
paper · doi:10.34862/tce/2022/11/08/0d94-6j42
W artykule podejmuję rozważania nad ideą pokoju i edukacją dla pokoju, zastanawiając się, jak poprzez działania edukacyjne budować trwały pokój. Przywołanie filozoficznych kategorii istnienia i nieistnienia, pozwala mi przy tym poszerzyć rozumienie idei pokoju. Definiuję go zatem nie tylko jako brak wojny, ale jako opanowanie określonych umiejętności. Za jedną z takich umiejętności uznaję etyczne przybliżanie. Łącząc refleksję pedagogiczną z etyczną, rozważam zagadnienia etyki bliskości i dystansu, traktując edukację jako praktykę przybliżania, czyli niwelowania dystansów, w tym dystansu moralnego. Uznaję etyczne przybliżanie za - współcześnie - istotne zadanie edukacyjne i ważną pokojową kompetencję. Edukacja, która przybliża, to równocześnie przestrzeń spotkania i dialogu, ponieważ to dialog stwarza możliwość przełamania przemocy, przymusu i dystansu, które są przeszkodami w budowaniu kultury pokojowego współistnienia.