2025/12/10 by Seyed Mahdi Yazdani, Yazdani, Seyed Mahdi
Psychology · Social Sciences · #Academic Achievement #Early Childhood Education and Development #Education, Achievement, and Giftedness #Emotional Intelligence and Performance #Emotional Learning #Intrinsic Motivation #Structural Model #University Students
paper · doi:10.71494/nalm.2025.1227755
openalex publication_date 2025/12/10 · openalex created_date 2025/12/21 · openalex updated_date 2026/07/01
مقدمه و هدف: پژوهش حاضر با عنوان «طراحی مدل ساختاری تعامل یادگیری هیجانی، انگیزش درونی و پیشرفت تحصیلی در دانشجویان» با هدف تبیین روابط علی میان مؤلفههای هیجانی و انگیزشی و نقش آنها در پیشرفت تحصیلی انجام شد. با توجه به نقش هیجانهای یادگیری و انگیزش درونی در بهبود عملکرد دانشگاهی، این مطالعه در پی آن بود که مدلی ساختاری را طراحی و اعتبارسنجی کند که بتواند تعامل این سه متغیر را در بافت آموزش عالی نشان دهد. روششناسی پژوهش: روش شناسی پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی و مبتنی بر مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل دانشجویان کارشناسی روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان بود که از میان آنان ۳۲۰ نفر با روش طبقهای–خوشهای تصادفی انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری دادهها شامل پرسشنامه یادگیری هیجانی، مقیاس انگیزش درونی و پرسشنامه عملکرد تحصیلی بودند. شاخصهای برازش مدل نشاندهنده کفایت دادهها برای تحلیل ساختاری بودند. یافتهها: یافتهها حاکی از آن بود که یادگیری هیجانی تأثیر مستقیم و معناداری بر پیشرفت تحصیلی دارد و انگیزش درونی نقش میانجی مؤثر میان یادگیری هیجانی و پیشرفت تحصیلی ایفا میکند. همچنین، احساس شایستگی و هیجانهای مثبت فعال بیشترین ارتباط را با عملکرد تحصیلی داشتند. مدل نهایی از برازش مناسب برخوردار بود و ضرایب مسیر تأیید شدند. نتیجهگیری: یافته های حاصل از تحلیل ساختاری پژوهش نشان داد که ارتقای سطح یادگیری هیجانی و تقویت انگیزش درونی میتواند مسیر پیشرفت تحصیلی را بهصورت پایدار بهبود بخشد. یافتهها تأکید میکنند که بهکارگیری راهبردهای هیجانمحور و انگیزهافزا در نظام آموزش عالی، بخشی راهبردی از مدیریت یادگیری دانشجویان محسوب میشود.