2024/03/30 by Mahshid Niknezhadi, Niknezhadi, Mahshid, Ilnaz Sajjadian +3
Psychology · Social Sciences · #Forgiveness and Related Behaviors #Grief, Bereavement, and Mental Health #Intimate Partner and Family Violence
paper · doi:10.82322/jwsf.2025.1105991
هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی درمان پردازش شناختی و درمان مبتنی بر کارآمدی هیجانی بر اعتماد بین فردی، بخشش بین فردی و صمیمیت زنان آسیب دیده از ترومای پیمان شکنی همسر بود. این پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون _ پس آزمون و گروه گواه و پیگیری 2 ماهه بود. جامعه آماری زنان آسیب دیده از پیمان شکنی همسر مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر اصفهان بودند، 42 نفر به صورت نمونهگیری در دسترس انتخاب و در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین شدند (هر گروه 14 نفر). دو گروه درمانی هر یک به مدت 8 جلسه 90 دقیقهای، درمان پردازش شناختی (رسیک، مونسون، چارد، 2016) و درمان مبتنی بر کارآمدی هیجانی (مککی و وست،2016) را دریافت نمودند و گروه گواه هیچ مداخلهای دریافت ننمود. ابزار پژوهش پرسشنامههای اعتماد بینفردی (رمپل و هولمز، ۱۹۸۶) و بخشش بینفردی (احتشامزاده و همکاران، 1389) و صمیمیت (واکر و تامپسون ،1983) بود. دادههای پژوهش با روش تحلیل واریانس اندازهگیری مکرر انجام گرفت. نتایج نشان داد در هر دو روش درمان در بهبود متغیرهای اعتماد در روابط بین فردی، بخشش بین فردی و صمیمیت در زنان آسیب دیده از پیمان شکنی همسر با گروه گواه تفاوت معنادار وجود دارد (0/01>p). و در مقایسه دو روش درمان، مداخله درمان پردازششناختی اثربخشتر از درمان مبتنی بر کارآمدی هیجانی در متغیرهای پژوهش بود. یافتههای این پژوهش نشان داد میتوان از درمان پردازش شناختی و درمان مبتنی برکارآمدی هیجانی در کاهش مشکلات زنان آسیب دیده از ترومای پیمان شکنی همسر استفاده نمود.