2023/09/22 by Chmielewski, Witold
paper · doi:10.34616/wwr20181.117.140
Celem artykułu jest ukazanie ograniczania i stopniowej likwidacji wydawnictw oraz prasy katolickiej w Polsce po drugiej wojnie światowej. Realizacja tego zadania wynikała z komunistycznych założeń ideologicznych niesuwerennego państwa polskiego, znajdującego się pod silnym wpływem Związku Sowieckiego, zmierzających do zlaicyzowania polskiego społeczeństwa, a zwłaszcza jego młodego pokolenia. W przeciągu kilku powojennych lat doprowadzono do zamknięcia zdecydowanej większości katolickich wydawnictw, drastycznego zmniejszenia liczby książek i tytułów czasopism. Nakłady istniejącej jeszcze prasy i wydawanych książek były niewielkie i stały w wyraźnym kontraście z szybko rosnącymi publikacjami o charakterze propagandowym i marksistowskim, popieranymi przez władzę. Artykuł oparty został o nieznane źródła archiwalne. Podjęty temat wymaga dalszych, dogłębnych badań.