2025/09/20 by Raeis poor, Ali
Social Sciences · Business, Management and Accounting · #Educational Leadership and Innovation #AI and HR Technologies #Employer Branding and e-HRM
paper · doi:10.82430/jdsrm.2025.1218631
هدف این مقاله بررسی تأثیر دیجیتالی سازی بر شایستگیهای کارکنان و نقش توسعه منابع انسانی (HRD) در رابطه بین متغیرهای مستقل و وابسته می باشد. روششناسی این تحقیق تجربی 1209 شرکت را از کشور عراق در دوره 2019 تا 2021 بررسی نمود. با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری (SEM)، یک مدل نظری آزمایش و تأیید شد. تحلیل عاملی تأییدی برازش خوبی را برای مدل آزمایش شده نشان داده است. از آنجا که هدف مطالعه پیشبینی یک سازه است ، هدف و ویژگی دادههای ما همراستایی خوبی با روش حداقل مربعات جزئی SEM داشت. بدون اینکه تأثیر دیجیتالی سازی مشتری محور به عنوان یک متغیر کنترلی در نظر گرفته شود ، این مدل نشان داد که دیجیتالی سازی کارمند محور به طور مثبت بر شایستگی های آتی کارکنان تأثیر می گذار،. همچنین، نقش تعدیلکننده HRD بر رابطه «دیجیتالسازی – شایستگی» معنادار نیست. مطالعات قبلی در مورد توسعه شایستگیهای کارکنان، این شایستگیها را به عنوان عامل پیش بینی کننده تحول دیجیتال در نظر گرفته اند و نقش رسمی HRD را در ایجاد شایستگیها بررسی نموده اند. نوآوری این مطالعه در بررسی الگوی تعاملات بین تأثیر یک محیط ساخته شده توسط فناوری های نوآورانه و HRD بر شایستگی های آتی می باشد. همچنین، تحقیقات انجام شده در محیط این کشور به درک پیچیدگی گذار به دیجیتالی سازی کمک کرده است، زیرا این منطقه اغلب در زمینه تحقیقات مدیریت منابع انسانی (HRM) مبتنی بر تحول دیجیتال مورد بررسی قرار نگرفته است.