2020/01/22 by Erenc, Janusz, Kamińska, Weronika
paper · doi:10.34866/qx4c-s048
Słabe kwalifikacje psychologiczne i społeczne personelu medycznego wpływają na sytuację i stan pacjentów w hospicjach stacjonarnych. Pacjenci często nie mają możliwości opowiedzenia o swoich pozamedycznych dolegliwościach, a stałą praktyką jest ograniczanie przekazywanych pacjentom informacji. Treści związane z miejscem pobytu i śmiercią sprowadzane są jedynie do technicznej strony opieki, co jednak może prowadzić nie tylko do szumu informacyjnego i dezorientacji, ale pogorszenia samopoczucia pacjentów. Należy podkreślić znaczenie równowagi między nadzieją, a uczciwością w informowaniu o rzeczywistym stanie pacjenta, nawet wśród osób objętych leczeniem paliatywnym. Nasze badania potwierdzają, że lęki w fazie terminalnej pojawiają się jako wynik poczucia bezsilności, zamartwiania się, a także jako efekt blokowania informacji. Możemy tu mówić o zaburzeniach adaptacyjnych, gdyż objawy lęków nie słabną, a pacjenci hospicjów często, nie mają zasobów, ani wystarczającego wsparcia na ich pokonanie w warunkach chorobowych i nowych okolicznościach życiowych. Konieczność działań w kierunku redukowania lęków a nie ich wzmacniania staje się jedną z głównych umiejętności personelu medycznego w opiece paliatywnej. Podnoszenie kwalifikacji w zakresie oddziaływania społecznego i psychologicznego pozwala na lepsze organizowanie terapii w warunkach hospicyjnych i kompleksowej opieki pacjenta.