2021/11/17 by Michalik, Mirosław
paper · doi:10.24335/7vgn-9e90
W artykule dokonano deskrypcji podmiotu logopedii jako kategorii przeprowadzającej procesy poznawcze, czyli będącej wytwórcą wiedzy logopedycznej. Interpretując tytułową kategorię głównie w duchu internalizmu, z jego weryfikacjonizmem, falsyfikacjonizmem, racjonalnością, skupieniem uwagi na czystych faktach, ale i poznawczym radykalizmem, skłonnością do polaryzacji stanowisk, podmiot logopedii należący do porządku nauki postrzegano z perspektywy metalogopedii, czyli z poziomu metanauki. Szczegółowe interpretacje były dokonywane w duchu socjologii wiedzy, epistemologii Kanta i neokantystów oraz metalingwistyki. Kontekstem dla nich było potoczne, wywodzące się z poziomu praktyki logopedycznej, rozumienie podmiotu logopedii.