2025/01/28 by Giannakopoulos, Anestis
#αθλητικοί αγώνες #αντιπαλότητα #επικοινωνία #κουλτούρα
paper · doi:10.26248/sport-soc.vi3.1832
Σκοπός της μελέτης ήταν να διερευνήσει αν και κατά πόσο οι αθλητικές συναντήσεις μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας λειτούργησαν ως εργαλείο πολιτικής και διπλωματικής προσέγγισης στη μεταπολεμική εποχή. Πηγές της μελέτης ήταν άρθρα πολιτικών και αθλητικών εφημερίδων της εποχής και σχετικά άρθρα δημοσιευμένα σε διεθνή περιοδικά. Η περίοδος 1945-1955 έχει χαρακτηριστεί ως εποχή ήρεμων και φιλικών ελληνοτουρκικών σχέσεων, όπου ανελήφθησαν από τους πολιτικούς και των δύο χωρών πρωτοβουλίες για την ελληνοτουρκική προσέγγιση. Μετά τον Β› Παγκόσμιο Πόλεμο, οι ελληνικές κυβερνήσεις υπό την ηγεσία του Πλαστήρα και του Τσαλδάρη κατέβαλαν προσπάθειες για την εξομάλυνση των σχέσεων με τη γειτονική Τουρκία. Η παρούσα μελέτη διερευνά τις ελληνοτουρκικές αθλητικές συναντήσεις την περίοδο 1945-1955. Η ανάλυση των δεδομένων αποκάλυψε ότι, παράλληλα με τις πολιτικές πρωτοβουλίες, ο αθλητισμός αξιοποιήθηκε ως μέσο χαμηλής πολιτικής και συνδετικός κρίκος για τη διατήρηση και την ενίσχυση των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Κατά την προαναφερόμενη περίοδο, 1945-1955, διοργανώθηκαν αγώνες ποδοσφαίρου, μπάσκετ, στίβου, κολυμβητικοί και σκοπευτικοί σε μεγάλες πόλεις των δύο χωρών με ανταποδοτικό χαρακτήρα. Μέσω του αθλητισμού φαίνεται ότι επιχειρήθηκε επαναπροσέγγιση των δύο χωρών και απομάκρυνση από ιστορικά – πολιτικά γεγονότα που πλήγωσαν τους λαούς. Ένα ιδιαίτερα σοβαρό γεγονός, τα Σεπτεμβριανά του 1955, σηματοδότησε το τέλος της σύντομης περιόδου ομαλότητας στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.