2024/05/17 by Żywczok, Alicja
#dziecko #proces wychowania #przysłowie #stereotyp #wizerunek
paper · doi:10.34813/07coll2024
Autorka uzasadniła w artykule, że analiza zawartych w treści polskich przysłów sposobów postrzegania dziecka jest istotna pod względem naukowym i pragmatycznym (ponieważ skłania do zmian nie tylko w traktowaniu dzieci, lecz także w ujmowaniu roli systemu edukacyjnego oraz systemu zdrowia publicznego). Sprecyzowanie, kim jest dziecko, jak również podkreślenie jego specyfiki, sprzyjają rozumieniu psychiki dzieci oraz docenieniu ich wyjątkowej wrażliwości emocjonalnej i moralnej. Autorka przekonuje, że warto ukazywać szerokim kręgom społecznym, co dorośli zawdzięczają dzieciom, jak wiele się od nich uczą, a także jak dzięki nim doskonalą. Przyswojenie przez rodziców oraz nauczycieli wiedzy tego rodzaju może pomóc im zmienić w otoczeniu nieodpowiednie postawy wobec dzieci, zwłaszcza niekorzystne przyzwyczajenia językowe. Krytyczny stosunek do zawartych w przysłowiach określeń dyskredytujących dziecko – bądź do wypowiedzi rodzących ambiwalencję – wspiera przezwyciężanie stereotypowego postrzegania dziecka w wielu sytuacjach komunikacji społecznej, zarówno lokalnej, jak i globalnej. Przede wszystkim jednak w różnych środowiskach należy promować konstruktywne postrzeganie dziecka, korzystając wpierw z profesjonalnego, naukowego wyjaśnienia pojęcia „dziecko”, a następnie dopiero – z treści właściwie dobranych przysłów.