2025/09/04 by Adamczewska, Marta
paper · doi:10.34752/2025-3-9
W obliczu rosnącej liczby zagrożeń militarnych i niemilitarnych państwa demokratyczne poszukują modeli budowy odporności, które uwzględniają aktywne zaangażowanie społeczeństwa. Polska, podobnie jak inne kraje regionu, rozwija wielopłaszczyznowy system kształtowania świadomości i kompetencji obronnych obywateli. Celem niniejszego opracowania jest analiza instytucjonalnych i społecznych mechanizmów wzmacniania przygotowania obronnego Polaków. Praca obejmuje przegląd ram prawnych (Konstytucja RP, ustawa o obronie Ojczyzny, ustawa o ochronie ludności i obronie cywilnej), systemów resortowych (MON, MSWiA, MEN, MNiSW) oraz działań oddolnych, realizowanych przez organizacje społeczne i edukacyjne. Szczególną uwagę poświęcono roli NGO i kampanii społecznych jako dopełnienia wysiłków instytucjonalnych. Analiza wykazuje, że mimo rozproszenia kompetencyjnego system stopniowo ewoluuje w kierunku kompleksowego modelu odporności społecznej.