2020/06/29 by Ίρις Τζαχίλη, Τζαχίλη, Ίρις
Arts and Humanities · #Ancient Mediterranean Archaeology and History
paper · doi:10.26248/ariadne.v7i0.1035
openalex publication_date 2020/06/29 · openalex created_date 2025/10/10 · openalex updated_date 2026/07/01
Φαίνεται πως η ζωή των προϊστορικών κατοίκων του Ακρωτηριού κυλούσε πλάι στην αναπαράστασή της. Στους τοίχους των σπιτιών του Ακρωτηριού αναπαριστάνονται εικόνες από τη φύση, αυτής που οι άνθρωποι γνώριζαν ή αυτής που είχαν ακουστά από τα μακρινά τους ταξίδια, καθώς και εικόνες μιας επίλεκτης καθημερινότητας, όπως οι γιορτές, υψηλές στιγμές εκδήλωσης της ταυτότητας της πόλης. Καθημερινά αντίκρυζαν τους εαυτούς τους να γιορτάζουν πλάι στους θεούς τους ή να περιγράφουν στην παραδειγματική του μορφή, τον κύκλο της ζωής τους. Με εντυπωσιακή δε συχνότητα σε σχέση με τις πόλεις της Κρήτης. Τρισήμισυ χιλιάδες χρόνια μετά, εμείς, και έξω από την ζωντανή τους λειτουργία, αντιμετωπίζουμε τις εικόνες αυτές με τα κλειδιά και τις μεθόδους μας όπως μπορούμε: τις ονομάζουμε, τις περιγράφουμε, τις κατατάσσουμε, βρίσκουμε αντιστοιχίες και παράλληλα, τις εντάσσουμε στα σύγχρονά τους ομοειδή θέματα ή αντικείμενα. Κυρίως προσπαθούμε να τις ερμηνεύσουμε, να τις κατανοήσουμε δηλαδή. Η μελέτη αυτή έχει σκοπό να ασχοληθεί και να χαρακτηρίσει τα στάδια και το περιεχόμενο ερμηνείας μίας από αυτές, των κροκοσυλλεκτριών από την Ξεστή 3, και κυρίως να προσθέσει ένα ακόμη στάδιο, την εθνοαρχαιολογική προσέγγιση με βάση τη συλλογή κρόκου στο σημερινό Ακρωτήρι. Ο στόχος είναι η ερμηνεία να ξεφύγει από μία διαδοχική διεύρυνση πάντα γύρω από το ίδιο σημείο και να μετακινηθεί λίγο χρονικά, δηλαδή οι κύκλοι από ομόκεντροι να γίνουν επάλληλοι, με την ελπίδα ότι η αυτή η μετακίνηση θα δώσει ένα πεδίο προβολής στο χρόνο και νέα κλειδιά κατανόησης.