2025/07/11 by Badri, Marjan
Engineering · #HSE #Real estate and construction management #Sustainable Building Design and Assessment #Sustainable architecture #Underground infrastructure and sustainability #environmental impacts #green buildings #quality of life #urban design
paper · doi:10.82433/jnree.2025.1211695
openalex publication_date 2025/07/11 · openalex created_date 2025/11/11 · openalex updated_date 2026/07/01
مقدمه: امروزه مباحث مربوط به توسعه پایدار یکی از مهمترین بحثهای روز دنیا در همه زمینهها از جمله ساختوساز میباشد که تحت عنوان معماری پایدار یا معماری سبز بیان میگردد و از سوی دیگر یکی از اصول مهم در هر صنعت بخش سلامت، ایمنی و محیطزیست میباشد که تحت عنوان HSE مطرح میگردد و نظر به اینکه منظر و دیدگاه توسعه پایدار بر سه اصل اجتماع، اقتصاد و محیطزیست بیان میشود لذا ارتباط تنگاتنگی بین این دو دیدگاه و اصل وجود دارد که یکی از رویکردهای موثر در این زمینه، معماری پایدار با تاکید بر اصول بهداشت، ایمنی و محیطزیست (HSE) است. هدف پژوهش حاضر بررسی «تحلیل تأثیر معماری پایدار بر کاهش اثرات زیستمحیطی ساختمانهای شهری با رویکرد مدیریت نظاممند HSE» میباشد. مواد و روشها: این پژوهش از نوع ترکیبی (کمی و کیفی) بوده و از نظر هدف، کاربردی میباشد. جامعه آماری، ساکنان ساختمانهای شهری به ویژه در مناطق دارای پروژههای معماری پایدار است که بر اساس روش نمونهگیری تصادفی ساده و با استفاده از جدول مورگان 1500 نفر بهعنوان حجم نمونه پژوهش انتخاب شدند. روشهای جمعآوری اطلاعات از طریق کتابخانهای، میدانی و پرسشنامه و ابزار گردآوری اطلاعات با استفاده از پرسشنامه استاندارد بوده است. برای تحلیل دادههای پژوهش آمار توصیفی و آمار استنباطی بهکار رفته، از معادلات ساختاری با کمک نرم افزارهای SPSS استفاده شده است. نتایج و بحث: تجزیه و تحلیل اطلاعات حاصله با نرمافزار SPSS نشان داد که استفاده از عناصر طراحی پایدار با سطح معناداری کمتر از 05/0 نظیر بهرهگیری از انرژیهای تجدیدپذیر، بهینهسازی مصرف منابع، مدیریت پسماند و تهویه طبیعی، منجر به کاهش قابل توجه در آلایندههای محیطی و افزایش رضایتمندی ساکنان شده است. همچنین، اجرای اصول HSE در فرآیند طراحی و بهرهبرداری از ساختمانها، نقش چشمگیری در بهبود ایمنی و سلامت روانی و جسمی افراد داشته است. یافتههای حاصله بر اهمیت تلفیق مؤلفههای پایداری و HSE در سیاستگذاریهای شهری و طراحی معماری تأکید دارد. نتیجهگیری: طراحی معماری پایدار بهطور قابل توجهی کیفیت زندگی ساکنان را بهبود بخشیده و اثرات منفی زیستمحیطی ساختمانهای شهری را کاهش میدهد. این رویکرد با بهینهسازی مصرف منابع و انرژی، سلامت و رفاه ساکنان را افزایش داده است. پیشنهاد میشود معماران و طراحان در فرآیند طراحی بهطور ویژه به ابعاد مختلف معماری پایدار توجه داشته باشند.